Nieuwsbrief

Our vision in the Hotel Porfyron in Ano Pedina Central Zagori | H φιλοσοφία τού ξενοδοχείου Porfyron | Onze filosofie in het hotel

Hallo lieve gasten en vrienden,

November is eigenlijk de negende maand (maart de eerste!) en is afgeleid van het Latijnse novem – negen. November werd in Nederland de slachtmaand genoemd en in Griekenland ‘Sporias’ –zaaier- omdat men dan tarwe en andere granen zaait. En hiermee zijn we alweer in het laatste gedeelte van 2016 beland, de tijd vliegt, er is zoveel tijd verstreken nadat ik de vorige nieuwsbrief schreef. Maar wat is tijd, het is onzichtbaar en ongrijpbaar, niet te koop en voor iedereen gelijk! Griekenland, het land waar de tijd ooit begon en waar we als het ware met de rug naar de toekomst leven. De toekomst die je niet kunt zien maar die we wel terug kunnen kijken, en geen controle over hebben. Dat lijkt aan de ene kant erg ontspannen en onbekommerd maar aan de andere kant ook een enigszins fatalistische (van het Latijnse woord fatum, wat lot betekent) levenshouding, er niets aan kunnen doen, iets wat buiten je macht ligt, iets wat wel bij ‘de Griek’ lijkt te passen!

In elk geval is het nu weer tijd voor een nieuwsbrief om u weer een beetje op de hoogte te houden van ons leven op 1000 mtr hoogte!

Seizoen

De klok staat weer op de wintertijd, de open haard brandt en de winter komt in zicht. Gelukkig mogen we nog genieten van prachtig (najaars)weer, de fantastische kleuren en de rozige natuur die langzaam tot ruste komt. We hebben de laatste paddenstoelen verzameld, kornoelje en sleedoorn geplukt om likeur van te maken, en de rozenbottels gedroogd voor de porfyron thee. De prachtige geurige kweeperen uit eigen tuin geplukt evenals de laatste walnoten die de eekhoorntjes hebben gemist. Nog wat kastanjes gevonden die we op de lange winteravonden in de open haard gaan poffen en van gaan genieten Een laatste krekel is nog te horen, evenals het geklop van een groene specht en de vogels die van plan zijn om hier de winter door te brengen. Het geroffel van de regen op het dak, regen die langzaam het waterreservoir zal vullen zodat we volgende zomer de tuin weer kunnen bewateren.

Gelukkig beeft de aarde niet meer, een ongewoon verschijnsel dat ons in oktober uit ons ritme haalde en ons flink liet schrikken. Het gebied waarin we wonen, ligt niet op een aardbreuk dus aardbevingen kennen we eigenlijk niet. Gelukkig waren er geen gewonden en was er nauwelijks schade, de schrik zat er wel goed in, vooral in Ioannina, een stad waar veel mensen in flatgebouwen wonen. Maar samen met de natuur komt de bevolking ook tot rust en maken zich op voor de komende winter.

Tip van Yiannis

Het geheim van Yiannis waarom hij zo jong en fit blijft.

Ontbijt altijd en sla geen maaltijd over, eet drie tot vijf kleine maaltijden per dag. Eet vooral afwisselend, langzaam en bewust en geniet zoveel mogelijk van het eten. Parkeer je mobiel en je tablet zo ver mogelijk van de eettafel en proef het eten. Probeer zo vers en onbewerkt mogelijk te eten en een glaasje wijn of tsipouro helpt beter tegen stress dan medicijnen. ‘Laat je voeding je medicijn zijn en je medicijn je voeding’, zei (ook) Hippocrates!

Persoonlijk bericht

Deze tijd maakt me altijd een beetje weemoedig, de laatste zomergasten vertrokken, vroeg donker en ineens tijd om weer eens een nieuwsbrief te schrijven. Vorig jaar was ik begin november in Nederland, om samen met Ruth ons boek af te maken en naar de drukker te sturen. Nu is er al ongeveer 2/3 van de boeken verkocht en horen we enthousiaste verhalen over de kookresultaten. We hadden het ons niet beter kunnen wensen! We kijken terug op een heerlijke zomer met veel meer gasten dan de zomer daarvoor. De zonen waren een lange maand ‘thuis’ samen met hun vriendinnen, wat een cadeautje om ineens ook ‘dochters’ te krijgen, heel anders dan een mannenhuishouding! Staas, die zichzelf baglamas heeft leren spelen via YouTube, was elke namiddag te horen. Baglamas is het lilliputter zusje van de bouzouki, dus klein en eenvoudig mee te nemen. We zijn steeds weer verrast door zijn zelf aangeleerde spel en prachtige stem. Kimon schildert en maakt collages (kimwn kyrligitsis blog)en mocht weer een ruimte in het dorpscentrum inrichten als atelier. Het was een heerlijke zomer en over een paar maanden zijn we weer in Nederland, dicht bij de zonen, vrienden en familie. Dus geen reden om weemoedig te zijn, tot spoedig ziens & kalo xeimona!

Nieuws uit de Zagori

Nu de tsipouro weer is gedistilleerd en de nachten kouder worden is het tijd om de grote schaaps-, geiten- en koeienkuddes weer naar de dorpen of naar lager gelegen gebieden te leiden. Een mooi concert van de prachtig tingelende bellen van verschillende grootte, is te horen op de vroege avond. Maar ook de grote schaapherdershonden maken indruk, το Ελληνικο  Ποιμενικο,  Elliniko Pimeniko is het ras van de kalfshoge honden die de kuddes zo goed bewaken. Ze worden ook wel de ‘beschermheiligen’ genoemd. Een schapenboer is niets zonder zijn honden. De kuddes die elke avond naar de stal komen worden ook begeleid door deze honden, ze houden de auto’s het liefst op grote afstand en zijn pas weer rustig en tevreden als alle dieren weer op stal staan. Sommige koeien en paarden maken ‘misbruik’ van de nu vroeg vallende avonden, ze worden niet op tijd opgehaald door de boer en dwalen dan rond op zoek naar plekken waar nog wat lekkers te eten staat. Dit tot groot ongenoegen van de boer die ze daarna overal vandaan moet halen om ze vervolgens naar stal te leiden, een soms niet ongevaarlijke wandeling in het donker waarbij de boer de hulp van zijn honden wel kan waarderen.

Recept

Dit nagerecht, een soort crumble met kweeperen, is ook een mooie afsluiter van het kerstdiner. De kweepeer is een vrucht die minder bekend is in Nederland maar gelukkig weer terug van weggeweest, en nu weer bij veel groenteboeren en op markten te koop is. De Latijnse naam is Cydonia, vernoemd naar de Griekse stad Kydonia, nu Chania op Kreta. Kweeperen behoren tot de rozenfamilie, te zien aan de bloesems in het voorjaar die op rozen lijken. De kweepeer is een wrange vrucht, eigenlijk niet geschikt om zo te eten maar wordt wel veel gebruikt om taarten, jam, compote, gelei, vruchtenkaas of snoepjes van te maken.

Pasta flora kudoni – Παστά φλορα κυδώνι,

2 kweeperen geschild zonder klokkenhuis in parten gesneden

1 peer geschild zonder klokkenhuis in parten gesneden

1 appel, geschild en geraspt

100 gr. zwarte bessen jam

2 eetl. honing (of een flinke scheut πετιμέζι, petimezi, ingekookt druivensap)

2 dl. rode wijn

Een flinke scheut balsamico azijn

100 gram koude boter in kleine stukjes

275 gram zelfrijzend bakmeel

75 gram suiker

¼  theelepel zout

1 ½ dl karnemelk

Verwarm de oven op 180°C – 200°C. Doe de partjes kweepeer met de rode wijn in een pan en laat heel zachtjes 15 min. koken.

Maak ondertussen het deeg, wrijf de koude boter door de bloem tot een mengsel wat op broodkruim lijkt. Doe de suiker en het zout erbij en kneed nogmaals door elkaar voordat de karnemelk erbij komt, nu wordt het een dik bijna vloeibaar mengsel. Dan mogen de geraspte appel, de partjes peer, de jam bij de kweeperen in de rode wijn en de balsamico azijn. Laat nog een paar minuten zachtjes koken en roer tot slot de honing/petimezi door het mengsel, en haal de pan van het vuur. Giet de hete massa in een ovenvaste schaal of bakblik (± 34/26 cm) schep het deeg vervolgens over het fruitmengsel wat niet helemaal bedekt zal zijn. Bak in 40-45 min in de voorverwarmde oven en serveer lauw warm of koud met een bolletje ijs om het nog feestelijker te maken.

Boekentip

Dit keer een tijdschrift wat ik wil aanbevelen, de Lychnari – Verkenningen in het Griekenland van nu- een tijdschrift voor iedereen die Griekenland een warm hart toedraagt. Het komt vier keer per jaar uit en in elk nummer komen heel veel actuele onderwerpen aan bod. De prijs van elk nummer doet u misschien wat schrikken 17.50 euro maar is het meer dan waard. (Een avondje film kost net zoveel maar hier heeft u veel langer plezier van!) In het laatste nummer wordt het boek ‘Worstelen aan de rand van Europa’, aangeprezen, verhalen achter de Griekse crisis. Natuurlijk geen boek om vrolijk van te worden maar Conny Keessen (Griekenland correspondent) en Eva Wiessing (journalist) de schrijvers van dit boek hebben hun kennis gebundeld en zo kunt u lezen wat er de laatste jaren is gebeurd in Griekenland. ISBN 978 90 488 3165 4/ 207pp./ 19.99 euro.

Aanbiedingen en/of activiteiten

We vinden het geweldig dat we u in januari weer mogen uitnodigen voor de bekende ‘Porfyron’ dag, de open dag waar we de laatste jaren zelfs twee zaterdagen voor uittrokken om alle gasten en vrienden te kunnen zien en spreken.

Dit jaar zullen we het wat anders doen dan de afgelopen jaren, een andere locatie, op één zaterdag 28 januari. De locatie houden we nog even geheim, maar kunnen al wel verklappen dat het in Linde is bij Vorden. We nodigen iedereen uit te komen, houd deze dag vrij in uw agenda en u hoort binnenkort hoe het programma eruit zal zien. Wees welkom, tot ziens eind januari!