Citroenmousse – Mouse lemoni

Het weer blijft net als in Nederland, een dagelijks onderwerp voor gesprek.
Na een zeer milde winter met weinig sneeuw en regen, is het nu nat en koud, de natuur heeft de regen nodig, de kou niet meer.
De paasdagen hebben we binnen gevierd, en niet zoals met kerst buiten kunnen eten.
In Griekenland viert men Pasen erg uitbundig, maar dan wel het liefst buiten, erg jammer dat het helaas niet kon dit jaar.
In andere delen van Griekenland was het wel mogelijk om buiten het lam aan het spit te roosteren, maar nergens was het dat lekker warme lenteweer waar we op gehoopt hadden.
Nu zijn de eerste buitenlandse gasten er, die natuurlijk ook hopen op zon en warmte om te kunnen wandelen, buiten ontbijten en genieten van een mooie zonsondergang.
Maar de natuur heeft altijd gelijk, dus nemen we genoegen met wat er komt, en passen we ons programma aan op de weersverwachtingen.
We hebben al wel wilde asperges geplukt, veel xortha, de wilde groenten verzameld en prachtige orchideeen gevonden en gefotografeerd. Van brandnetels met asperges heerlijke soep gemaakt en veel gasten laten genieten van deze gezonde traktatie.
We hopen op een goed voorjaarspaddenstoelen seizoen, daar ziet het er wel naar uit. Nu veel regen, niet al te koud, en volgende week weer de zon die met zijn zonnestralen de paddenstoelen uit de schoot van de aarde lokt.
Van Judith uit Parga een hele grote tas met biologische citroenen gekregen,(nogmaals dank Judith!) waarvan we een heerlijke citroenmousse maken. Er zitten weer een aantal van onze kippetjes te broeden, een deze dagen verwachten we de kuikentjes.
Af en toe pikt een roofvogel kuikens of een kippetje mee, de fret probeert dat ook, net als de vele vossen in de omgeving.
Onze kippetjes zitten ’s nachts op stok en op slot, zodat er dan geen fretten of vossen ze komen storen, maar overdag lopen ze vrij in de omgeving rond. Gelukkig blijven er genoeg kippetjes over om eitjes te leggen, en kunnen we af en toe een overbodige haan slachten om daar heerlijke bouillon van te trekken om te kunnen gebruiken voor risotto, soepen en sausen.
Zelfvoorzienend dus, we hebben er plezier in, en laten onze gasten ervan meegenieten zoveel we kunnen.

Op uitzending gemist zag ik de uitzending van Paul en Witteman die over voeding ging, zin en onzin over voeding, nou onzin genoeg. Graag had ik erbij willen zitten om mijn zegje te zeggen. Alsof ik de wijsheid in pacht heb, maar een heel duidelijke mening heb ik dus wel net als genodigden bij Paul en Witteman. Elke dag geperste tarwegras drinken, geen brood maar havervlokken, de schijf van vijf, de voedingszandloper dieet, het lijkt erop of we het spoor bijster zijn.
Gelukkig hoorden we ook dat overal waar te voor staat niet goed is behalve tevreden. Wat ik niet heb gehoord is dat we dichter bij huis moeten eten, wat in je eigen omgeving groeit, eten wat het seizoen te bieden heeft, en eten uit de natuur.
Eigenlijk zou elk schoolkind een eigen tuintje moeten hebben, om aardappels te poten, doperwtjes te laten groeien, bietjes, worteltjes, en boerenkool, om te begrijpen wat een moeite en tijd het kost om het te laten groeien, zodat we niet zeggen ‘dat wil ik niet’ en het in de afvalbak beland. Wat er kan gebeuren als kinderen te veel suiker gebruiken, te veel zout, te veel vet, te veel eten.
Ook werd er gezegd dat het eten in restaurants ongezond is, het lekker wordt gemaakt met veel boter en room.
Daar ben ik het niet mee eens, in Nederland moeten er nu veel restaurants zijn waar goed gekookt wordt, biologisch, vegetarisch, maar ook restaurants met goed vlees, verantwoorde vis, zonder dat het van de andere kant van de wereld komt en ‘lekker’ gemaakt wordt met room of boter.
In elk geval is dat bij ons niet het geval, bijna alle ingrediënten komen uit de directe omgeving, niet te vet, niet te zout, hopelijk niet te veel. Zijn de porties afgestemd op hongerige gasten die de hele dag buiten zijn geweest, hebben gewandeld en bergen beklommen. Maar dat weet u allemaal wel, daarom mogen we velen van u dit jaar weer verwelkomen in ons paradijsje.

Een recept van een lekkernij met (slag)room, niet direct nodig voor onze gezondheid, maar als we het niet te vaak eten dan blijft het een traktatie en is het genieten!

Citroenmousse – Mouse lemoni

1 ½ theelepel gelatinepoeder
2 ½ dl vers citroensap (sap van 3 a 4 citroenen)
3 grote of 4 kleine eieren gesplitst
3 dl slagroom
140 gram basterdsuiker
Rasp van 1 grote (biologische) citroen
Snufje zout

Verwarm het citroensap au bain marie en los hier de gelatine poeder in op, en laat afkoelen
De eidooiers licht en romig kloppen met de helft van de suiker.
Schep voorzichtig het afgekoelde wat lobbige gelatinemengsel + de citroenrasp door de geklopte dooiers.
Klop de eiwitten met een snufje zout stijf.
Met dezelfde kloppers de slagroom met de rest van de suiker stijfkloppen, de stijfgeklopte eiwitten voorzichtig door het gelatine/eidooier mengsel scheppen, daarna de slagroom er door scheppen, niet kloppen, het moet luchtig blijven.
Een aantal uren laten opstijven in de koelkast, daarna serveren met een muntblaadje, heerlijk na een vismaaltijd, altijd een frisse lekkere traktatie.